திட்டமிடப்படாத,
தோன்றிய பொழுதிலான பயணமொன்றை மேற்கொள்ள வேண்டும் என பெருந்தொற்று முடக்கு காலத்திலிருந்தே
தோன்றிக் கொண்டிருந்தது.
இவ்வருட புனித
ரமளான் மாத விடைபெறலின்பிரிவுத்துயரானது ஒரு பிய்ந்து போதலை கோரவும். வெளிக்கிளம்புவதற்கான
நெருக்கடியானது பின் வரும் நிழலாக வந்து சேர்ந்தது.
கடல் அகழியில் ஓயாது சரியும் மணல் போல மனத்திற்குள்
வெற்றிடம் குழிந்து கொண்டே இருந்தாலும் இறக்கைகள் எஞ்சும் வரை பறக்க வேண்டியதுதான்.
அந்தக் கல் கட்டடத்தின் வாயிலிற்கு ஓலை கிடுகினாலான கதவு..
சன்னலின் இடத்தில் வட்ட வடிவிலான சிமிட்டி கிராதிகள்.
அந்த கிடுகு , கிராதி துளைகள் வழியாக அரூப மாயாவியான காற்றானது
குடிலுக்குள் வருவதும் போவதுமாக இருந்தது. வீட்டின் உள்ளே வாழ்க்கையை அன்றாடம் நகர்த்திச்
செல்வதற்குத் தேவையான மிக எளிய தளவாடங்களே இருந்தன.
அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக மரங்கள் வளர்ந்து நின்றன. அந்த
மரத்திலிருந்து பல அடிகள் தள்ளி நின்று நீரூற்றிக் கொண்டிருந்தார் ஒரு முதியவர்.
தலைப்பாகையும் கை பனியனும் லுங்கியும் அணிந்திருந்த அவர்
எங்கள் நண்பர்கள் குழாமை பனங்கற்கண்டும் எலுமிச்சை சாறும் கலந்த பானகம் தந்து வரவேற்றார்.
அவர்தான் அலீ மனிக்ஃபான்.
இருந்தாலும் பெரும்பாலானோர் அங்கு திரும்பவும் செல்கின்றனர் . இந்த புதினத்தின் கதை மாந்தரான நஜீபும் மீண்டும் வளைகுடாவிற்குத்தான் வேலைக்காக சென்றுள்ளார் .அதுதான் வளைகுடா நாடுகளின் மாய மந்திரம்
21/12/1996
கமீஷ்
மிஷ்யத், சஊதி
